Poczet książąt oleśnickich – część 1

Historia dawnego księstwa

Miasto Oleśnica nie gości dziś zbyt często w czołowych, ogólnopolskich mediach. Warto jednak przypomnieć o tym, że w średniowieczu i późniejszych epokach istniało tutaj osobne księstwo. Oleśnica była siedzibą wpierw Piastów, a później innych rodów. Przez wieki przewinęło się tutaj wielu książąt oleśnickich, a każdy z nich był inny. W cyklu wpisów przybliżmy sylwetki przynajmniej niektórych z nich. Wszystkich miłośników historii zapraszamy na pierwszą część pocztu książąt oleśnickich.

Pierwsi książęta oleśniccy

Księstwo oleśnickie powstało w wyniku wydzielenia go z księstwa głogowskiego w 1313 roku. Pierwszym księciem oleśnickim został Bolesław, trzeci syn Henryka III Głogowskiego. Wówczas, nie tylko na Śląsku ale też w innych dzielnicach przyjęło się, że książęta sprawowali władzę wspólnie. W tamtych czasach Piastowie dość mocno się rozmnożyli, więc ojcowie chcąc uniknąć wojen domowych między swoimi dziećmi, przekazywali im władzę nad domenami w równym stopniu. To w praktyce oznaczało, że w danym księstwie (tak było np. w Głogowie czy Żaganiu) naraz sprawowało władzę kilku książąt w równym stopniu. Niekiedy zaś dochodziło do wydzielenia mniejszych księstw z większych, tak jak w przypadku księstwa oleśnickiego.

Bolesław urodził się w 1293 roku. W wieku 20 lat objął księstwo oleśnickie. Jego rządy były trudne, gdyż musiał toczyć wojny z Władysławem Łokietkiem, Bolesławem Rozrzutnym oraz Henrykiem Dobrym. Przegrał tę wojnę i musiał oddać kilka mniejszych grodów. Jego zgon nastąpił niespodziewanie w 1321 roku. Miał 28 lat, mógł więc zostać zamordowany przez politycznych przeciwników, jednakże na to nie ma dowodów.

Konrad I był o rok starszym starszym bratem Bolesława i to on przejął po nim tron w 1321 roku. Wcześniej był także księciem namysłowskim, ale domenę tę utracił na rzecz Bolesława Rozrzutnego w 1323 roku. Rządy Konrada I upłynęły w Oleśnicy we względnym spokoju, natomiast prowadził on mało udane kampanie wojenne z dala od miasta. Zmarł w 1366 roku w wieku 74 lat.

Po śmierci Konrada I na tron w Oleśnicy wstąpił jego jedyny syn, Konrad II, który nosił przydomki Siwy oraz Wysoki. Znaczniejszym osiągnięciem Konrada II dla naszego miasta było sprowadzenie w 1380 roku do Oleśnicy benedyktynów. Zakonnicy prowadzili tutaj ożywione życie religijne, zajmowali się także pracą kronikarską oraz edukacyjną.